Zamanın Ötesinden Gelen Bir Fısıltı: Kalbi Kim Çalar?
Geçenlerde, güneş Mezopotamya topraklarının üzerinden ağır ağır çekilirken, tozlu raflarımda yıllardır dokunulmamış, kenarları rutubetten kararmış bir parşömen parçasına rastladım. Ah… O an, yıllar evvel kapımı çalan o çaresiz kadının gözlerindeki yangını anımsadım. Elinde sevdiğinden kalan yırtık bir mendil, dudaklarında ise yarım kalmış bir hikaye vardı. Aşık etme denilen o mukaddes ve bir o kadar da ağır yük, sadece dualarla değil, ruhun en derinindeki o gizli tınıyı uyandırmakla olur.
Midyat Dağlarının Gölgesinde Unutulan Bir Ritüel
Kadim Süryani bilgeliğinde, iki kalbi birbirine bağlamak için sadece sözler yetmez. Biz buna ‘Kalbin Nuro’su’ deriz; yani kalbin ateşi. Bu işlemde safranla karıştırılmış mürekkep, ceylan derisine işlenirken okunan o kadim Süryanice beyitlerin tesiri, zamana ve mekana hükmeder. Çoğu kişi sanır ki bu bir zorlamadır. Oysa ben, gümüş bir kâse içindeki suya ayın ondördüncü gecesinde bakarken, o suyun içinde titreyen ışığın, aslında iki insanın kader çizgisi olduğunu görürüm. O gece okuduğum dualar, rüzgarın yönünü bile değiştirir bazen.
Sırlı Kelamın Gücü ve Ruhun Esareti
Dün gece pencerenin pervazına konan bir kuş gibiydi umut. O kadim kitapta yazar: ‘Ruh, tanıdığı ruhu asla bırakmaz.’ İşte bu yüzden, yaptığım aşık etme ritüellerinde ben sadece aradaki engelleri, o uğursuz perdeleri kaldırırım. Bir danışanım vardı, aylarca gözüne uyku girmemişti. Ona sadece yedi gece boyunca, şafak sökmeden evvel yakması gereken o özel tütsüyü ve kalbine mühürleyeceği o gizli ismi verdim. Sonra ne mi oldu? Gönül kapısı, anahtarı kaybolmuş bir sandık gibi kendiliğinden açıldı. Zorla değil, aşkın kendi doğasıyla…
Aşkın Kimyası ve Kadim Sembollerin Dili
Ruhani rehberliğim boyunca gördüm ki, insanlar sadece teni ister. Oysa asıl olan, o tenin altındaki cevheri, ruhun derinliğini birbirine mıhlamaktır. Süryani alimlerinin binlerce yıl evvel yıldız haritalarına bakarak belirlediği o kutlu saatlerde, gümüş bir iğneyle balmumu üzerine kazınan o isimler… Her bir çizgi, aslında bir ömrün özetidir. Birini kendine aşık etmek, ona pranga vurmak değildir; onun ruhunu senin ruhunla aynı makamda şarkı söylemeye davet etmektir. Bu davet reddedilemez, çünkü bu ses ezelden gelir.